Als een vis in het oude veerhuis

't Oude Veerhuis, Molendijk 1, Ammerzoden

Eten/Drinken: 8,5/8,5
Bediening: Correct, vriendelijk en snel
Sfeer: Netjes maar toch gezellig
Prijs: Zeker niet goedkoop, maar de prijs/kwaliteit verhouding is dik in orde.

Beschrijving: Na het verhaal van Guillaume was de keuze snel gemaakt toen wij met een aantal visliefhebbers een hapje wilden gaan eten.

Na een korte omweg hadden we het oude veerhuis als snel inzicht. Het restaurant ligt erg leuk aan de maas bij het kleine haventje van Ammerzoden. In de burrt is er voldoende parkeergelegenheid. Bij binnekomst lijkt de tent helemaal vol te zitten. Het oogt bruin en erg gezellig, echter zit er niemand te eten. Een vriendelijke serveerster spreek ons aan en het blijkt dat we in het cafe gedeelte staan, het restaurant is om de hoek. Misschien is dit cafe wel eens lekker om naar terug te komen op een druilerige zondag. Het ziet er in iedergeval erg gezellig uit.

Aangekomen in het restaurant valt mij op dat het veel netter is dan dat ik heb verwacht. Het mag dan wel zondag zijn, maar zoveel pakken met stropdassen had ik echt niet verwacht.

We krijgen een leuke ronde tafel in het midden van de zaak met uitzicht op het water en het terras. Dit restaurant heeft meer dan voldoende mogelijkheid om buiten te eten met mooi weer.

Goed, en dan nu het eten. Als voor gerecht kies ik voor de romige krabpoten soep. Bij het opdienen loopt het water al in de mond, en inderdaad deze goed gevulde soep smaakt heerlijk.

Als hoofd twijfel ik tussen de Sol meuniere en Sol Colbert, dit is een versie met meegebakken hollandse garnaaltjes. De garnalen geven de doorslag en dit blijkt later geen verkeerde keuze te zijn. Mijn god, wat een portie. Ik heb nog nooit zo'n grote tong gezien en daar komt nog bij dat er zeker een dikke ons garnaaltjes op ligt. In een woord; "Lekker!"

Een dessert en koffie kan er echt niet meer bij, dit was meer dan voldoende. Voor de brabantse visliefhebbers is dit een aanrader.

Cafe "Geen Fooi" Havenzicht

Havenzicht, cafe/ *kuch* restaurant, Vismarkt 2, Heusden.
Eten/Drinken: Cijfer 4,5/5,5
Bediening:Zie onderstaand verhaal...
Sfeer:Ik wil nu weg!
Prijs:Elke euro is er 1 teveel

Beschrijving: Gelukkig is het heel lang geleden dat ik iets negatiefs op eetclub moest schrijven, maar helaas is het vandaag weer zover.

Eindelijk een mooie dag sinds tijden, uitstekend om een flinke wandeling te maken met de woef woef. Een flinke wandeling maakt hongerig en dorstig. Op de vismarkt is het super gezellig. De Heren van Heusden hebben open dag en pakken flink uit. Een leuke tent met wat live jazz muziek... maar helaas geen uitnodiging. Volgende keer misschien mijn wijn daar toch maar eens daar bestellen.

Om toch een beetje van de sfeer te kunnen genieten neem ik een plaats op het terras van Havenzicht. Heerlijk in het zonnetje, tot nu toe is er helemaal niets mis met mijn keuze. Op het terras is het voor dit weer merkwaardig rustig. Naar later zal blijken heeft dit een reden. Ik wacht rustig af totdat er iemand naar buiten komt om mijn bestelling op te nemen. Na enkele minuten begin ik mijzelf af te vragen of er wel bediening is, zou ik het zelf moeten halen aan de bar?

Net op het moment dat ik wil opstaan kijkt er een schuchter meisje om de hoek van de deur. Ah, dus toch bediening. Mevrouw, mag ik een biertje a.u.b. en kan ik nog iets van de lunch kaart bestellen? Een duidelijk "Jaaaah" en verder niets is mijn deel. Ach, iedereen heeft wel eens een slechte dag. Het biertje en de menukaart staan redelijk snel op tafel echter is de schuimkraag toch al verdwenen. Ik bestel twee van dobben met brood. Op mijn vraag of ik een bakje water mag voor de hond krijg ik het vriendelijke antwoord "In de hal". Op momenten zoals dit, ga ik altijd overdreven vriendelijk doen, in de hoop dat dit overslaat op de bediening. Ik kan u echter verklappen dat dit zelden werkt. Ik kijk in de hal, maar zie geen bak met water. Ik loop naar de bar en vraag het nogmaals. Een kort "Op de vensterbank *zuch*". Ah, inderdaad, hoe kan ik zo stom zijn. Ik pak een leeg bakje en loop wederom naar de bar om wat water te vragen "Op het toilet.." Aangezien het bakje maar moeilijk onder de kraan past, knoei ik wat water op de grond. Ik zal u de rest besparen en laat u raden naar de reactie op deze melding, maar dit kan je bijna niet voorstellen..

Ik heb spijt van mijn bestelling, echter voordat ik het weet staan ze al op tafel. De kleur van de kroketten geeft mij te denken over de te verwachten temperatuur van de vulling en inderdaad, koud. Mevrouw, de rekening a.u.b.. Dat is dan 11,80 (!). Dit is een gevalletje van eens en nooit meer!

Metropole.. een (h)eerlijke keuken !

Metropole, Restaurant, Othenseweg 60, 's-Hertogenbosch
Eten/Drinken: Cijfer 9/9
Bediening:Tja, ach een verhaal apart. gewoon blijven lachen.
Sfeer:Bruin, oud maar toch wel gezellig
Prijs:Fantastisch prijs/kwaliteit verhouding !

Beschrijving: Het is zondag en na een dag noeste arbeid moet er toch gegeten worden. Bijtoeval blijkt dit te gelden voor de voltallige redactie van eetclub.com. De keuze is snel gemaakt; Metropole in Den Bosch. Ondanks dat wij hier al diverse malen hebben gegeten is het er tot nu toe nooit van gekomen om er eens een stukje over te schrijven. Dat doet deze tent geen recht, dit is namelijk een top tent in zijn soort.

Waarom? Om te beginnen moet u even de moeite nemen om deze fantastische menukaart eens goed te bekijken. Naast de zeer uitgebreide keuze mogelijkheden zijn ook de prijzen nog zeer redelijk te noemen. Een absolute topper is de bisque d'homard, deze in eigen keuken gemaakte en zeer rijkelijk gevulde kreeftensoep is werkelijk helemaal top. Zeker met de prijs van 4,90 in het achterhoofd. Het leuke is dat deze soep, in portie verpakkingen, ook mee te nemen is naar huis. Dat dit kan heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat Metropole ook een catering service heeft.

De ambiance; het restaurant bestaat sinds 1951 en dat is ook nog wel een beetje te zien. Waarschijnlijk hebben diverse verbouwingen in de loop der jaren als consequentie gehad dat de zaak nu een beetje onoverzichtelijk indeling heeft en een mix is van diverse stijlen. Ondanks alles heeft het wel een gezellige donker bruin cafe/bistro uitstaling. Dit alles bent u overigens bij de eerste hap volledig vergeten. Het verkrijgen van eten en drinken is een verhaal apart. De zwarte brigade heeft soms kuren en eigenaardigheden, maar lacht u gerust en zeg direct wat er ook in u opkomt, dat kan hier best en dat maakt het eigelijk ook wel gezellig.

Inzake het eten zal ik kort zijn, alle gerechten die ik hier ooit gegeten heb zijn rond uit goed te noemen. Verse sauzen en producten, mooie porties (lees:groot) en leuke prijzen maken dit restaurant tot een absolute aanrader voor een heerlijk maal.

Vakantie in Frankrijk (Vacance en France)

Het is alweer enige weken geleden, maar ik kan u een kort verslag van mijn verblijf in Frankrijk toch niet onthouden. Vijf heerlijke dagen lang verblijven wij bij familie in Normandië. Op de camping welteverstaan! Het is allemaal erg spannend, want het wordt voor mij, met mijn 31 jaren, de eerste kampeervakantie. Het opzetten van de tent gaat erg soepel, we hebben dan ook enige dagen voor ons vertrek al een keertje geoefend. En ook ons bedje is binnen enkele ogenblikken dik in orde gemaakt! Gelukkig zit het weer enorm mee, en kunnen we iedere dag genieten van een lekker zonnetje, gecombineerd met een verkoelend zeebriesje. En wat doe je nou zoal op een camping? Nou, barbequeen natuurlijk!! Omdat de gastheer tot middernacht moet werken op de camping, hebben we zelfs een barbecue midden in de nacht gehouden! Waarbij ik, eerlijk is eerlijk, bijzonder aangemaam verrast werd door de smaak en kwaliteit van het stuk Cote de Boeuf wat zo in het donker vakkundig door onze gastheer werd bereid. Ik heb er letterlijk en figuurlijk bijna mijn vingers bij opgegeten.

Op de één of andere manier was ik nooit zo ‘Frankrijk minded’. Ik weet eigenlijk niet waarom. Buiten een ski vakantie in Val Thorens nooit in Frankrijk op vakantie geweest ook. Maar de omgeving daar in Normandië, de hele levensstijl, het heeft me bijzonder aangesproken. Inmiddels weet ik waar de term “Leven als een god in Frankrijk” vandaan komt. Familie Joret-Gloudemans, bedankt voor de gastvrijheid. We hebben enorm genoten van en met jullie!

Het Paradijs?

Chinees Japans Restaurant Paradijs, Brugstraat 8, 5741 PB Beek en Donk

Eten/Drinken: Cijfer 9/6,5
Bediening: Correct, maar mag assertiever
Sfeer: Oosters, maar wel met niveau
Prijs: Scherp, gezien de kwaliteit van het eten

Beschrijving:
Een hele poos had ik er al zin in. Ouderwets lekker chinees (cantonees) eten. Vroeger gingen we dan altijd met Pa en Ma naar Paradijs in Beek en Donk. Uit de weide omtrek kwamen daar gasten genieten van de Oosterse specialiteiten. Destijds was het volgens mij een van de eerste restaurants in de regio waar je aan de Teppanyaki bakplaat Japans kon eten. Een hele bijzondere ervaring, zo kan ik me de eerste keer nog herinneren. In die tijd, ik zat nog op de middelbare school, heb ik in dit restaurant zelfs een aantal jaren gewerkt. Als oproepkracht, op vrijdag-, zaterdag- en zondagavonden. En natuurlijk die ene zomervakantie. Hard werken, maar wel drie keer per dag warm eten. Mijn god, ik geloof dat ik toen 10 kilo ben aangekomen. Inmiddels weet ik dat dat niet de laatste keer zou zijn, maar het verschil met nu is, dat ik het toen nog kon hebben :-)

Zoals gezegd had ik al een hele tijd ergens een verlangen zitten om weer eens echt lekker chinees te gaan eten. Mijn herinneringen aan Restaurant Paradijs waren nog altijd goed, en ik had voor mezelf al besloten dat er binnenkort weer eens een moment moest zijn dat ik naar Beek en Donk zou afreizen - mijn geboortedorp - om daar die honger naar 'chinees' te stillen. Afgelopen zaterdag was het ineens zover. Na een bezoek aan een kinderfeestje in België stel ik mijn twee passagiers voor om lekker een hapje chinees te gaan eten. Zo gezegd zo gedaan, en niet veel later stuur ik mijn auto het parkeerterrein van Paradijs op. Deja Vu natuurlijk, al is het erg lang geleden dat ik hier geweest ben. De entree van het restaurant is als vanouds indrukwekkend, met veel marmer en water waarin grote Koi karpers rondzwemmen. We worden allerhartelijkst ontvangen door Mo, de zoon van de eigenaar, tevens manager van deze zaak en destijds al mijn baas. Erg leuk om hier weer eens terug te zijn. Na de uitwisseling van de nodige beleefdheden worden we naar onze tafel gewezen. Onder het genot van een aperitiefje maar eens rustig een blik op de kaart werpen. Lekker Lekker Lekker wat staat er weer veel heerlijks op! Onze keuze is unaniem: wij gaan voor het 'Fine Eastern' menu. Dat menu gaat van start met een licht pikante, zoetzure soep, welke bijzonder prettig van smaak is. Vervolgens worden kleine loempiaatjes geserveerd, gevuld met garnaal en vergezeld van een scherp sausje. Erg lekker. Vervolgens Saté. Maar niet zomaar saté. Twee spiezen geroosterd vlees, geserveerd met een botersaus waarin knoflook, peper en een specerij die ik niet thuis kan brengen. Wel herkenning in de smaak, dit proefde in vroeger ook in de (indonesische) keuken van mijn tante's en Oma. Ik kom er wel weer een keer op. Voor nu was het gewoon even genieten van het eten. Aan tafel zijn we het er wel over eens dat er weinig aandacht is voor onze dorst. Bij het uitserveren van de diverse gangen wordt geen enkele maal gevraagd of we nog iets willen drinken. Wat dat betreft zou de - overigens zeer vriendelijke en correcte - jongeman wat assertiever mogen zijn. Als de nood aan de man is zijn wij uiteraard niet te beroerd om zelf te vragen of we heel misschien nog wat mogen drinken, dus dit mag de pret niet drukken. En de pret is ook nog niet voorbij, want na een prettige korte pauze wordt het hoofdgerecht geserveerd. Beter gezegd: hoofdgerechten! Heerlijk gemarineerde ossehaas, scherp gekruide, gebakken tongfilet, gebakken seizoensgroenten en niet in de laatste plaats de overheerlijke, gebakken cantonese rijst maken ons culinair avontuur bij Paradijs helemaal af. Tjonge wat was dat lekker en tjonge, wat was dat lang geleden!
Het dessert is zoals bij de meeste oosterse restaurants: het ziet er leuk uit, maar is in vergelijking tot de eerdere gangen, niets bijzonders. Waarmee ik niet bedoel dat het niet lekker is, maar een keuken die zulke smaakvolle, creatieve gerechten serveert moet ook het fenomeen 'Dessert' naar een hoger niveau kunnen tillen. Echter op de een of andere manier is dat in geen enkel goed chinees restaurant een agendapunt. Aan de andere kant zullen ze in het verre oosten, in de échte Aziatische keuken, ook geen Dame Blanche nuttigen na het eten, dus waar praten we eigenlijk over. We kwamen tenslotte niet voor het nagerecht.

Hè wat heb ik hier weer heerlijk zitten eten vandaag. Herinneringen komen naar boven, het was echt te lang geleden dat ik hier ben geweest. Het voelt een beetje zoals vroeger. Of, zoals Mo het zo treffend weet te zeggen: "Dit moet voor jou een beetje voelen als thuiskomen." En dat deed het inderdaad.