Posts tonen met het label Antwerpen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Antwerpen. Alle posts tonen

woensdag, april 02, 2008

Le Zoute Zoen

Restaurant Le Zoute Zoen, Zirkstraat 15/17, 2000 Antwerpen (B)


Eten/Drinken
: Cijfer 9/8
Bediening: Ietwat amicaal en niet constant even correct, wel voldoende
Sfeer: Zoals je in een klassieke bistro verwacht!
Prijs: Zeer goed in verhouding met het voedsel

Beschrijving
: We leven alweer in April 2008, en ik realiseer me dat er dit jaar nog niets geschreven is op deze site. Het is niet eens zo zeer dat we de afgelopen periode de deur niet uit zijn geweest, maar puur gebrek aan schrijflust. Noem het een 'writers block' zo u wilt. Hoog tijd dat daar wat verandering in komt.

Op 27 maart jl., de verjaardag van mijn eega, togen wij voor de verandering weer eens naar Antwerpen om daar te genieten van een lekker bordje eten. Vooraf natuurlijk het nodige onderzoek verricht, daar we onszelf natuurlijk min of meer willen verzekeren van een leuke en vooral lekkere avond. Hulpmiddel wat ik inmiddels enige tijd gebruik is het magazine
Look-Out, een meer dan 100 pagina's tellend advertorial waarin diverse restaurants hun kunsten aanprijzen. Nadat ik dit magazine van voor naar achter en weer terug heb doorgelezen, valt mijn keuze toch op een restaurant op de voorpagina. Niet in de laatste plaats vanwege de verschillende aanprijzingen van o.a. de Guide Michelin en de combinatie betaalbaarheid en culinair genieten.

De ontvangst in Le Zoute Zoen is een beetje vreemd; we worden welkom geheten en na het vermelden van naam en reservering mogen we zelf een tafeltje uitzoeken. Het is zeker niet echt druk, dus we hebben een ruime keuze. Ondertussen staan we echter nog steeds met onze winterjassen aan, hier vraagt verder niemand naar. Juist als ik die uittrek en over mijn stoel wil hangen, zegt een ober: "we hebben ook een kapstok hier om het hoekje" en daar blijft het verder bij. Een gemiste kans als je het mij vraagt. Nou ben ik niet te beroerd om het even voor te doen, dus ik neem de jas van de dame aan en hang die aan de kapstok, evenals de mijne.

Omdat ik natuurlijk vooraf al even op de website gespiekt heb, is een uitgebreide bestudering van de kaart niet nodig: wij gaan voor het 4 gangen 'Menu Lady Chef' met bijpassende wijnen. Hierbij hoort ook een glas Champagne als aperitief, wat natuurlijk altijd lekker is. We vangen het menu aan met gebakken Cocquilles st. Jacques met grapefruit en geconfijte gember, een verrassende en erg smaakvolle combi. Vervolgens een klassiekertje; beetgare asperges met huisgerookte zalm en een hollandaise. Om je vingers bij op te eten. Als hoofdgerecht een tournedos van lam waarbij een kalfsjus met groene kruiden, vergezeld door een flan van erwtjes, worteltjes en asperges. Heel, heel erg lekker allemaal. Voor het dessert kan een keuze gemaakt worden tussen zoet of op eigen kelders gerijpte kaas. Wij gaan voor het laatste, en dat blijkt een klein beetje tegen te vallen. Geen kar van waar een keuze kan worden gemaakt, maar drie hele kleine stukjes kaas en twee sneetjes rozijnenbrood op een bord. Overigens is bij geen enkel gerecht wat geserveerd werd door de bediening een korte uitleg gegeven van hetgeen op ons bord ligt, maar juist bij de kazen mis je dat het meest. Wederom een gemiste kans. Wat wel positief was, is dat we bij de verschillende gerechten prima wijnen te drinken gehad hebben.

Ondanks het feit dat de bediening dus wat steekjes laat vallen, maakt het niveau van de keuken dat allemaal meer dan goed. We hebben dan ook uitstekend gegeten, en ik kan deze zaak aan eenieder van harte aanbevelen.

dinsdag, november 06, 2007

Michael Bublé en De Veehandel


Restaurant De Veehandel, Lange Lobroekstraat 61, Antwerpen
Eten/Drinken: Cijfer 8/8
Bediening:
Sfeer: Klassiek
Prijs: Niet goedkoop, wel lekker




Beschrijving:

Een half jaar geleden heb ik van mijn Lief concertkaartjes cadeau gekregen voor één van mijn favoriete artiesten: Michael Bublé. En na lang wachten was het gisteren dan zover; Michael Bublé live in concert in Het Sportpaleis te Antwerpen. Lekker een middagje vrij genomen zodat we op tijd naar Antwerpen konden vertrekken, je weet immers maar nooit met het spits verkeer. Anderzijds zou het natuurlijk ook een excuus kunnen zijn om weer eens lekker te gaan eten in het Antwerps ‘Meat District’ nabij Het Sportpaleis. Immers, met de huidige Sonja Bakker lifestyle heb je zo af en toe wel eens behoefte aan een fatsoenlijk stuk vleeSCH. Anyway, ik had al heel lang een restaurantje op mijn verlanglijst staan: De Veehandel. Net als Den Abattoir (twee deuren verderop) recht tegenover het slachthuis, dus dicht bij de bron zullen we maar zeggen. Het feit dat men hier een shuttle dienst biedt - dat wil zeggen je parkeert je auto voor de deur, eet een lekker hapje en laat je vervolgens door een bus bij Het Sportpaleis afzetten én later weer ophalen – bleek overigens een welkome ‘pré’ voor mijn toch al aanwezige wens om hier eens te gaan eten. En aldus geschiedde….
Rond de klok van Zes arriveren wij bij De Veehandel. Twee of drie tafeltjes zijn reeds bezet dus we zijn in elk geval niet de eerste. Binnen een half uur na onze komst zit het restaurant overigens ram- en ramvol en ook hier zie ik weer diverse mensen die dezelfde wens hadden als ik, teleurgesteld de zaak verlaten. Helaas, geen plek. Hetzelfde schouwspel voltrok zich ook bij mijn bezoek aan Den Abattoir enige tijd terug. Goed, wat eten we vandaag? VleeSCH natuurlijk. Onder het mom van “Hoe kun je anders op een goede manier restaurants vergelijken” zal het voor u allang geen verrassing meer zijn dat ik voor het bekende recept ga: Filet Pure Béarnaise met frieten en salade. Als aperitiefhapje nemen wij een portie “Ribbekes”. Dit blijken heerlijke, haast krokant geroosterde spare ribbetjes te zijn die vergezeld worden van een zoet/pittige chilisaus. Lekkere combi! Omdat in de afgelopen weken van al dat geportioneer mijn maag toch wel wat verkleind is heb ik na een paar van die ribbekes al het gevoel dat ik voldoende gegeten heb. En wat nu voor mij juist de kracht achter het Sonja Bakkeren is, is dat je op dat moment ook moet stoppen met eten. Ja, maar nu even niet! Het eten moet immers nog beginnen. Een perfect uitziende ossenhaas van minstens 300gr. wordt geserveerd. Deze blijkt ook uitstekend gebakken. En de smaak? Meer dan in orde. Ze gebruiken hier overigens Limousin vlees, van een specifiek Frans koeienras uit het midden van Frankrijk. Een zeer positieve bijkomstigheid is dat deze chef van wanten weet met zijn sauzen. Een perfect zachte, luchtige béarnaise en een prachtige stijve maar toch lichte mayonaise die beiden echt uitstekend smaken. We hebben een en ander weggespoeld met een flaske rode Bourgogne van het inmiddels bekende huis Louis Latour. Man wat een feest na een paar weken hongerlijden (met zo af ten toe een lichte zonde natuurlijk, haha). Natuurlijk ben ik me ervan bewust dat dit soort festijnen nu juist de oorzaak zijn van de noodzaak voor mij om te Bakkeren, maar zo af en toe moet dit toch kunnen? Een nagerecht zit er ook echt niet meer in, dat moge duidelijk zijn. Nee hoor, koffie volstaat.
Na het voldoen van de rekening staan we nog lekker buiten een sigaretje te roken als de bus er al aankomt. Deze brengt ons netjes tot voor de ingang van Het Sportpaleis, alwaar een enorme mensenmassa probeert om binnen te komen. We voegen ons er maar tussen, go with the flow en hup, voordat we het weten zijn we binnen. Jasje weggehangen, plaatsje opgezocht, laat het feest maar beginnen! Het voorprogramma bestaat uit Naturally 7, een groep heren uit New York die dingen kunnen met hun stem die ik nooit voor mogelijk had gehouden. Van drummen tot electrische gitaren, alles met de stembandjes. Hilarisch gewoon. De hoofdact van vanavond, de reden eigenlijk dat we uberhaubt de deur uit zijn gegaan, is in één woord samen te vatten: fantastisch! Wát een stem, wát een grapjas, wát een band. Alles echt helemaal top. Entertainment van de bovenste plank. Smaken verschillen natuurlijk, maar ik heb hier echt enorm van genoten. Een hele dikke zoen voor mijn Lief van wie ik de kaartjes cadeau heb gekregen! Bedankt voor de top avond.

zondag, juni 24, 2007

'Een goe stukske vlees'

Den Abattoir, Lange Lobroekstraat 65, Antwerpen (B)

Eten/Drinken: 9/8
Bediening: Eenvoudig maar goed
Sfeer: Druk en gezellig
Prijs: In zeer goede verhouding met de kwaliteit

Beschrijving: Een hap eten en een filmpje pakken in Antwerpen; het begint zo langzamerhand een traditie te worden. Via internet verdiep je je dan ook steeds vaker in hetgeen Antwerpen op culinair gebied te bieden heeft. Zo is het gebied rondom het stedelijk Abattoir (slachthuis) een behoorlijk aantal onvervalste vleesrestaurants rijk. Echt wat voor mij dus!
Het slachthuis is gelegen aan de Lange Lobroekstraat en recht daartegenover kun je restaurant Den Abattoir vinden. Een kleine maar mooie zaak, de tafeltjes wel wat dicht op elkaar maar er hangt een gezellige sfeer. Ik heb hier wel eens eerder voor de deur gestaan maar toen was de zaak nog niet open (vanaf 18u) en het korte gesprek destijds met de bediening die buiten stond te roken (dat moet nu eenmaal in Belgique) leerde mij dat het sowieso weinig zin heeft om hier zonder reservering naartoe te gaan. Voor zaterdag had ik een afspraak staan dus vrijdag op de valreep nog even gebeld naar
Den Abattoir om te zien of we terecht kunnen.

Moeilijk moeilijk moeilijk, maar na wat gereken kunnen we om 18u direct een tafeltje krijgen, maar dat moeten we wel voor 20u verlaten. Nou, dat komt goed uit wat ik heb om 20.15u gereserveerd voor de 3e film met het grote groene monster Shrek. We komen om ongeveer 17.45u aan om tot de ontdekking te komen dat we niet eens de eerste gasten zijn. We kunnen direct aan tafel. Brood, vleessalade en boter staan al voor ons klaar. Het brood blijkt net vers gebakken en is het donkerste volkoren dat ik ooit gezien heb, heerlijk! Twee "Stellakes van 't vat" als aperitief genietend, kunnen we een blik op de kaart werpen en dat leert mij dat dit restaurant met recht een vleesrestaurant genoemd mag worden. Cote a l'Os, Zesrib, Filet Pure, verzin het maar en staat daar op de kaart. En in serieuze gewichten ook.

Het mooie is verder dat achter elke vleessoort niet alleen de prijs, maar ook de prijs per ons bovenop het standaardgewicht vermeld staat. Wij gaan -hoe kan het ook anders- voor de Filet Pure (standaard 3 ons) met een extra onsje erbij, Bearnaise, Fritten en Sla. Jaja, dat is weer eens wat anders dan de 75 gram van Sonja! Het bedienend personeel maakt het vervolgens bij mij helemaal goed, want voordat het vlees bereid wordt, wordt het op een schaal aan ons ter goedkeuring gepresenteerd. Met de melding dat ze ietsje groter zijn uitgevallen; het basis stuk was 850 gram, wat uiteraard in tweeën gedeeld is. Wát een enorme stukken vlees zeg! We geven snel onze goedkeuring voordat we ons bedenken haha! Een mooie fles witte Bordeaux Grand Cru Classé moet voldoende body hebben om bij deze spijzen te drinken.
We kiezen bewust voor wit omdat mijn disgenoot en ik allebei wat rozig worden van rode wijn bij het eten. En we moeten tenslotte nog een film bekijken. Ongelooflijk wat is die wijn lekker zeg. Bij het rond laten gaan in de mond mooi vet, fruitig en rond, en een prachtige droge afdronk. Eenvoudigweg top! Ook het vlees wat inmiddels is gearriveerd smaakt fantastisch. De verse, mooie luchtig geklopte bearnaise smaakt exact zoals ik 'm zelf maak. Zonder een veer in mijn eigen achterste te willen steken: dus gewoon erg goed. Ook de verse fritten met zelfgemaakte mayo (aparte, mooie pepersmaak!) zijn geweldig.
Hè, hier word ik nou gelukkig van! De grootte van de door ons gekozen porties maakt dat er geen ruimte meer bestaat voor een dessert. Los daarvan komen we ook in tijdnood. De zaak zit ondertussen namelijk mutjevol en het duurt even voordat we in de gelegenheid zijn om de rekening te vragen en te ontvangen. Ook vanavond zijn er gedurende ons tafelen diverse mensen voor niets aan de deur geweest (lees: zonder reservering) dus liefhebbers weten deze zaak zeker te vinden. Eén ding is absoluut zeker; na gisteravond heeft dit etablissement er weer twee liefhebbers bij!

maandag, augustus 14, 2006

La Riva, Antwerpen (B)

Restaurant La Riva, Londonstraat 52, 2000 Antwerpen (België)
Eten/Drinken: Cijfer 9/9
Bediening: Uiterst vriendelijk, attent en snel
Sfeer: Bijzonder fraaie aankleding, hier is nergens op beknibbeld!
Prijs: Passend bij de kwaliteit

Beschrijving:

Het is altijd gezellig om met vrienden ergens lekker een avondje te gaan tafelen. Afgelopen vrijdag togen wij naar Antwerpen, om daar kennis te maken met het lekkers dat La Riva ons te bieden heeft. De ontvangst was al meteen helemaal goed. Bij de ingang een soort van lessenaartje waarachter een bevallige dame die de reserveringen regelt. Aangezien ons gezelschap nog niet is gearriveerd krijgen we een kaartje met daarop ons tafelnummer, en worden we vriendelijk uitgenodigd om aan de bar vast een aperitiefje te drinken. Zittend aan de bar kunnen we de zaak eens goed in ons opnemen. Wat een prachtig etablissement zeg! Het blijkt te gaan om een oude 'opvangruimte' voor Antwerpse havenwerkers. Het gebouw stamt uit 1908 en is in de afgelopen jaren bijzonder fraai gerestaureerd. Hier is zeker niet op een paar euro gekeken! Er is gewerkt met fraaie natuursteenmozaiek, en de wanden zijn afgewerkt met een prachtig donkergrijs, linnenachtig behang. Helemaal bij de tijd en vooral bijzonder mooi! Na aankomst van ons gezelschap kunnen we een blik werpen op het menu. Het menu leert mij dat men hier niet voor kwantiteit gaat maar voor kwaliteit. Er staan niet heel veel gerechten op de kaart, maar er staat wel heel veel lekkers tussen, snapt u 'm? Ook de wijnkaart biedt veel keus, ook voor de verwende en doorgewinterde wijndrinker. Diverse Grand Crus Classé, 1er Grand Crus etc. kunnen op de kaart worden gevonden. Zo ver gaan wij vanavond niet, en kiezen voor een mooie italiaanse witte wijn. Maar niet voordat we lekker een fles Champagne laten opentrekken. Onze keuze is gevallen op een Pommery champagne en deze voldoet - zoals verwacht - uitstekend.
Genietend van ons glas sprankelend vocht, worden de voorgerechten geserveerd. Ik ben in België, dus wat eet je daar anders dan huisgemaakte garnaalkroketten als voorgerecht? Deze worden vergezeld van een kleine Ceasar Salad met grijze garnaaltjes en smaken uitstekend. Mijn tafelgenoten hebben o.a. Sashimi van Tonijn (2x) en een groene salade. Ik hoor ook van hen alleen positieve opmerkingen.
Na een prettige korte pauze worden ook de hoofdgerechten geserveerd. Wederom; ik ben in België dus wat eet je daar anders dan een "Filet Pure avec Sauce Bearnaise et des Pommes Frites"? Een uitstekend gegrilleerde Tournedos met (gelukkig) versgemaakte bearnaise en fantastische frieten en mayonnaise erbij, beiden eveneens huisgemaakt. Heerlijk! Verder zie ik nog zo'n Filet Pure, Tonijn au Poivre en een vegetarische Pasta op onze tafel staan. En ook bij de hoofdgerechten slechts lofzang.
Na het eten verzoek ik de bediening of we plaats kunnen nemen in de lounge, zodat we makkelijk kunnen zitten terwijl we ons nagerecht verorberen. Dat is gelukkig geen enkel probleem, dus niet veel later zit ik lekker makkelijk op een grote bank, genietend van mijn Dame Blanche (ik ben in België, dus wat neem je anders als nagerecht?). Leven als een god in België, dit.

Nagenietend met een dubbele espresso, kan ik niet anders concluderen dan dat we er weer een avond bijzonder lekker tafelen op hebben zitten. Dat bij vertrek ons vervoer het begaf en het uiteindelijk tot 04.00u heeft geduurd eer we weer veilig thuis waren blijkt achteraf toch bijzaak.
Ook de prachtige ambiance, het kwalitatief goede eten en drinken en de vriendelijke en snelle bediening hebben een bijdrage geleverd aan onze goede ervaring. Maar juist door het bijzonder prettige gezelschap (Jongens bedankt! Wat hebben we het toch altijd weer gezellig met jullie!!) is dit een avond geweest om niet snel te vergeten, en daar draait het in hoofdzaak natuurlijk om.