maandag, oktober 15, 2007

I am the great Quornholio

Wees niet bang, ik ga het hier niet hebben over de legendarische scene uit 'Beavis & Butthead'. En evenmin zal ik trachten om een collega redacteur aan te zetten tot minstens net zo hilarische imitaties. Vandaag zal ik wat schrijven over een voor mij compleet nieuwe eet ervaring: Vegetarisch VleeSCH!

Ziet u, ook ik ben kort geleden gevallen voor de charmes van Sonja. Sonja Bakker, welteverstaan. De donkere dagen komen er immers weer aan en ik moest tot mijn spijt constateren dat ik niet meer in mijn smoking paste. Daar waar ik mij altijd enorm heb afgezet tegen het afwegen van eten en niet in de laatste plaats van vleeSCH (75 gram kom op! Dat deed ik voorheen op mijn boterham!), daar kan ik nu zeggen dat het eigenlijk allemaal best wel meevalt. De eerste 3 kilootjes zijn eraf en dat was dan ook nodig.

Vanavond stond een vleesvervanger op het menu. Enigszins sceptisch heb ik afgelopen zaterdag dus een verpakking "Quorn Steak met peper" tussen de boodschappen in mijn winkelwagentje verstopt. Bang om bekenden tegen te komen in de supermarkt denk ik. Verder vandaag de dagelijkse aardappels (nog zo'n Sonja Bakker ding wat ik niet gewend was!) en andijvie erbij. En wat doe je als je aardappels en andijvie tegelijk moet eten? Juist! Daar maak je stamppot van. Tijdens het bakken van mijn vegetarische creatie ruikt het eigenlijk al verrassend lekker in de keuken. Dat geeft goede hoop. Als alles op het bord ligt ziet het er ook gewoon smakelijk uit. "Maar het is vegetarisch!" zegt het duiveltje op mijn schouder. "Niet aan denken, 't is vast erg lekker" roept het engeltje er bovenuit. Vol verwachting klopt mijn hart; ik ga beginnen met eten. De verhoudingen van de stamppot zijn wat anders dan gewoonlijk, maar daar smaakt 'ie zeker niet minder om. En mijn Quorn? Ik begin met een heel klein hapje. Hm, smaakt niet verkeerd eigenlijk. De textuur lijkt in de verste verte niet op vlees (goedkope diepvrieshamburgers uitgezonderd), maar dit valt absoluut niet tegen! De smaak is prima. Je moet alleen niet verwachten dat het naar vlees smaakt. Zou ook onzin zijn natuurlijk, dit spul is immers gemaakt voor vegetariërs. Het 'peper' gedeelte mis ik een beetje maar ik ben natuurlijk niet te beroerd om zelf even de molen erbij te pakken. Ik had nooit verwacht dit ooit nog eens te zeggen, maar ik zou het absoluut niet vervelend vinden om dit regelmatig te eten (10 jaar lang één keer per jaar is ook regelmatig natuurlijk). Nee serieus, dit spul is gewoon heel goed te eten en absoluut voor herhaling vatbaar.

donderdag, oktober 04, 2007

Donkere dagen...Deel II, Super Stoofschotel !

Als het goed is dan hebben jullie inmiddels geweldig genoten van een heerlijke uiensoep. Nee? Wat doe je hier dan? Ga die uien snijden en maak die soep! Heb je deze soep wel al gemaakt dan heb ik nu het volgende goddelijk donkere dagen recept. Het is iets meer werk, maar het resultaat mag er dan ook zijn. Dit is voor de eetclub een van de favorieten bij gezelschappen van meer dan 8 personen. Lekker makkelijk, alles voorbereiden en hoeft alleen nog even in de oven. De onderstaande boodschappenlijst is voor 4 goede eters. Vergis je niet, het lijkt relatief weinig na bereiding, maar het is een machtig goedje. Ok, we gaan naar de supermarkt en kopen;
  • 3 flesjes donkere (dubbel) trappist naar keuze
  • Slagroom (500ml)
  • Zure room (250ml)
  • Eieren (2) maar meestal verpakt per 6 ;)
  • Rol lekkere roomboter
Dan gaan we naar de slager voor het vlees, hier zijn er een aantal mogelijkheden. Afhankelijk van budget en smaak kies je voor runderlenden tot ossehaaspuntjes. Ik hoef jullie niet uit te leggen dan de lenden beduidend langer op het vuur moeten dan de ossehaaspuntjes. Welk vlees je ook kiest, neem voor 4 personen 750 gr. Hup, actie in dat lijf en op naar de groenteboer met de volgende lijst;
  • 1 flinke prei (we gebruiken straks alleen het wit, dus veel wit en weinig groen)
  • verse knoflook
  • tijm
  • peterselie
  • Bosje bosui
  • twee doosjes champignons
  • 800 gr lekkere aardappelen (rode zijn een leuke variatie)
Nu naar huis en piepers jassen, in kleine blokjes, dan zijn ze sneller gaar, en we gaan ze toch pureren. Piepers met wat zout op het vuur in een ruime pan. Zoek een flinke braadpan en braad het vlees even lekker aan. Voeg nu de in ringen gesneden prie (alleen het witte gedeelte) en de geperste knoflook toe en roerbak dit tot de prei mooi glazig is.
Als het goed is dan zijn de aardappelen nu gaar en kunnen we de volgende ingrediënten toevoegen; minimaal 150gr geraspte parmazaan, beker slagroom, geperste knof, klomp roomboter en wat zure room. Prakken maar totdat er een erg romige puree ontstaat. Zet de oven maar alvast aan op 210c.
Terug naar het vlees, de prei is nu mooi glazig en nu kunnen de in plakjes gesneden champignons,de bosui, wat tijm blaadjes en peterselie erbij en dit blussen we af met twee flesjes trappist (Het derde flesje schenk je in een mooi glas en drink je op terwijl je naar het pruttelen kijkt).
Na een halfuur gaat er nog een beker slagroom bij, na het omroeren zeven we dit en scheiden het vlees en groente van de saus. Deze saus gieten we in een ruime pan en laten we inkoken totdat er een lekker dikke jus ontstaat. En met dik bedoel ik ook dik. Even proeven en op smaak brengen met PeZo. Het vlees kan je verdelen over 4 ovenschaaltjes. Hierover gieten we wat van de heerlijk jus en dit dekken we af met de aardappelpuree. Mooi plakje bladerdeeg er overheen, even aandrukken aan randen met een vork en insmeren met een geklopt ei. Deze prachtige pies gaan in de oven totdat het bladerdeeg mooi bruin en krokant is. Smullen maar!

woensdag, september 26, 2007

Donkere dagen... Verse Uiensoep!!

De dagen worden al weer korter en de temperatuur zal de komende tijd alleen maar omlaag gaan. Het is dus weer tijd voor winterkost. In de serie "eenvoudige doch heerlijke winterkost" heb ik vandaag het volgende recept voor een pan overheerlijke verse uiensoep.
Dit gerecht kost je maximaal 10 minuten voorbereiding en moet ongeveer een goed halfuur op het vuur. De meeste tijd gaat zitten in het snijden van de gigantische benodigde hoeveelheid uien. Wat heb je voor 3/4 personen nodig;

  • 1 kg. Uien (maakt niet welke, maar verschillende soorten maakt het extra lekker)
  • Tijm (Verse blaadjes zonder stokjes, maar gedroogd kan ook)
  • 1 laurierblad
  • Een paar tenen knoflook
  • 1,3 Liter runderbouillon (kan gewoon met blokjes)
  • Mooi blok gruyere kaas (of geraspt)
  • 1 Stokbrood
En dat is alles. Ik ga er dan vanuit dat iedereen wel peper, zout, olijfolie en boter in huis heeft. Ok, snijden maar, alle uien snijden we in ringen, niet te smal. De knoflook in fijne plakjes. Dit gaat in een ruime pan met het laurierblad, handjevol tijm, een flinke scheut olijfolie en klont (room)boter. Dit alles zetten we op een zo laag mogelijk vuur en laten we met het deksel erop 15/20 min. stoven, regelmatig roeren en zorgen dat ze nog niet bruin worden. Deze tijd kunnen benutten voor het maken van de bouillon.
Nu verplaatsen we de uien naar een pit met maximaal gas en bakken we ze, al roerende, heerlijk goudbruin. Dit maakt de uien heerlijk zoet. Nu kan de bouillon erbij en kan de soep terug op het lage vuur. Een minuut of 20 laten pruttelen, gelijktijdig de grill van de over voorverwarmen en de kaas eventueel raspen. Pak 4 ruime ovenvaste soepkoppen en scheur stukken van het stokbrood met de diameter van de soepkop. De stukken stokbrood vetten we even in met wat olijfolie zodat ze straks lekker krokant worden onder de grill. Ok, allmost there!. De soep met de uien verdelen over de kommen, brood laten drijven op de soep, een flinke portie geraspte kaas eroverheen en hop in onder de grill. Zodra de kaas gesmolten is en bijna bruin is het smullen geblazen. Geniet en pas op, Heet!!

zaterdag, september 22, 2007

Wijntje?

Wijntje? Dat is misschien in dit geval een lichte understatement. De verhalen over deze , naar verluid, topwijn stapelen zich steeds vaker op. Krachttermen zoals; "Orgasme op de tong, Goddelijk, Uniek en Duur" vallen vaak als dit kleine gebied ter sprake komt. Ik moet bekennen dat ik deze wijn nog nooit heb gedronken. (Uitnodigingen voor proeven en natuurlijk het opdrinken van deze wijn zijn dan ook zeer welkom!).

Wat maakt in theorie deze wijn dan zo speciaal?
Laten we starten met het feit dat deze wijn zijn herkomst heeft in de Bourgogne, op precies te zijn, de Cotes Nuits. Dit is tenslotte toch het beste begin en de basis van een goede rode wijn. Vergeef mij mijn traditionele insteek, maar ik sta wel open voor vergelijkbare alternatieven uit de "nieuwe" wijnlanden, ik heb ze echter nog nooit kunnen vinden. De onderstaande snap geeft een mooie beschrijving van hoe de beleving van dit "merk" vorm word gegeven.

"Het is mogelijk om bij voorinschrijving en tegen betaling van ongeveer 10.000 euro een kistje van twaalf flessen te kopen. Tussen die twaalf flessen bevindt zich één fles wijn die de naam van de wijngaard La Romanée-Conti draagt. De andere elf flessen bevatten wijn van hetzelfde Domaine Romanée Conti maar zijn niet afkomstig uit de gelijknamige wijngaard maar uit bovengenoemde wijngaarden (behalve Le Montrachet). Van La Romanée Conti worden jaarlijks maximaal 450 kistjes geproduceerd. Op wijnveilingen worden tegenwoordig prijzen tot boven 5000 euro geboden voor één fles La Romanée-Conti. Zo werden in oktober 2006 twee flessen Romanée-Conti van het jaar 1986, afkomstig uit de collectie van president Jacques Chirac, verkocht voor 5000 euro per fles."

Ja, ook ik heb mijn bedenkingen bij de, naar mijn mening, bewust gecreëerde schaarste van deze Bourgogne wijnen en de daarbij behorende prijs.
Laten we maar zeggen "It's all about marketing".

Goed, terug naar de Conti. De wijngaard is nog geen twee hectare groot en de druiven worden geteeld op volledig biologische wijze, maar wat maakt de wijn dan zo speciaal? Is het de grondsamenstelling, het vinificatie proces, de druivensoort , de schaarste of het imago?

Wie het weet mag het zeggen. Tot het moment dat ik deze, schijnbare, goddelijke nectar heb mogen proeven lijkt het mij een van de beste marketing campagnes ter wereld.

dinsdag, september 18, 2007

Port.. het vervolg (deel 2)

Bij het zoeken naar info over Port ben ik het volgende overzicht tegen gekomen wat ik jullie niet wilde onthouden.
Enkel wijn die in het herkomstgebied Douro wordt geproduceerd, met inachtneming van de bereidings- en rijpingsnornen, én die onderworpen wordt aan de rigoureuze controle van het Instituto do Vinho do Porto, mag het predikaat Vinho do Porto dragen. In de praktijk is er overigens niet één type Port maar zijn er verscheidene types.
Witte Port
Deze Port wordt op basis van uitsluitend witte druiven bereid, volgens een proces dat veel lijkt op dat van rode Port. De zoetheid varieert van de zeer zoete Lágrima, via de zoete Doces, halfdroge Meio Secos en droge Secos tot de zeer droge Extra Secos. Het alcoholgehalte van deze wijnen schommelt tussen de 19% vol. en 22% vol. Er bestaat ook nog een categorie witte Port die Leve Seco oftewel Light Dry genoemd wordt. Behalve dat hij vrij droog is hezit hij een alcoholgehalte van slechts 16,5%. Voor de productie van witte Port worden de volgende druivensoorten gebruikt: Malvasia Fina, Viosinho, Donzelinho. Gouveio, Codega en Rabigato.
Rode Port Binnen de rode portfamilie zijn rwee hoofdgroepen te onderscheiden: wijnen zonder oogstjaar, zoals Ruby, Tawny, 10 jaar, 20 jaar, 30 jaar of meer dan 40 jaar oud, en wijnen rnet oogstjaar, zoals Vintage, LBV en Colheita.
Rode Port
Rode Ports worden samengesteld uit verschillende druivensoorten, met name Tinta Amarela, Tinta Barroca, Tinta Roriz, Touriga Francesa, Touriga Nacional en Tinto Cão.
Port zonder oogstjaar.
Deze wijnen danken hun oorspronkelijkheid aan de verfijnde assemblage van diverse basiswijnen. Het zijn geen eenvoudige wijnen maar kunstwerken die uit soms wel vijftien bestanddelen zijn samengesteld. Hun bouquet en harmonie krijgen ze middels een gecontroleerde oxydatie tijdens de rijping in het vat. Ruby is een assemblage die vanwege zijn robijnrode kleur genoemd werd naar de edelsteen met deze naam. Het is een jonge rode Port, vol en fruitig, die wordt samengesteld uit basiswijnen van verschillende oogsten. Vintage Character is het resultaat van een assemblage van superieure jonge Portwijnen met een gemiddelde leeftijd van drie tot vier jaar. Kenmerkend zijn een complexe structuur, volheid en een intense fruitigheid. Tawny staat voor geassembleerde wijnen rnet opvoeding in eikenhouten vaten. Het rijpingsproces verloopt sneller dan dat van een Ruby. Door oxydatie krijgt deze wijn een oranje, tanige kleur. Standaard Tawny is een elegante en verfijnde wijn met een leeftijd van drie jaar. Tawny met ouderdomsindicaties zoals 10 Years, 20 Years, 30 Years of Over 40 Years, worden geassembleerd uit wijnen van verschillende oogstjaren en opgevoed in houten vaten. De gemiddelde leeftijd wordt aangegeven op het hoofdetiket, het jaar van botteling op het hoofd-- of het rugetiket. Door de lange rijping op hout krijgt Tawny met ouderdomsindicatie een complex en uitgesproken aroma, frisheid en verfijning.
Ports met oogstjaar

Bij deze groep wordt onderscheid gemaakt tussen oxydatief in hout gerijpte Portwijnen en wijnen die na een relatief korte periode hout verder rijpen in de fles.
Vintage.

Wanneer een wijn van een bepaald jaar als uitzonderlijk wordt beschouwd en als zodanig de goedkeuring van het Instituto do Vinho do Porto draagt, dan kan een producent besluiten deze wijn intact te laten, zonder versnijding met wijnen uit andere jaren. Na twee jaar houtrijping wordt deze wijn gebotteld en rijpt dan langzaam verder, ver van licht en lucht. Geleidelijk krijgt hij een steeds fraaiere kwaliteit en ontwikkelt hij onder invloed van het reductieproces in de fles zijn bouquet. Het etiket van een Vintage moet behalve het oogstjaar ook het jaar van botteling vermelden.
Tot de Vintage-groep behoren ook de zogenaamde Single Quinta Vintages, wijnen die gemaakt worden op basis van druiven uit slechts één wijngoed of quinta. Aan dat wijngoed ontlenen ze dan hun naam. Hoewel Vintages na de botteling al gedronken kunnen worden, zijn ze voorbestemd om verder te rijpen in de fles. Na verloop van tijd ontwikkelt een Vintage bezinksel. Daarom is het nodig hem voor het serveren te decanteren. Aan het begin van de flesrijping is de kleur vol en intens, het arorna complex: fruitig en floraal. De smaak combineert de astringentie van tannine met buitengewone concentratie en lengte. Vervolgens zal de wijn van kleur veranderen en, naarmate hij ouder wordt, een buitengewone harmonie en complexiteit gaan vertonen.
Late Bottled Vintage

Wijn van hoge kwaliteit, afkomstig uit het jaar dat op het etiket staat aangegeven. Alvorens gebotteld te worden rijpt deze wijn tussen de vier en zes jaar op hout, een rijpingsproces dat in vergelijking rnet de Vintage een grotere kleurontwikkeling veroorzaakt. Het is een intens gekleurde, tanninerijke wijn met een jeugdig maar toegankelijk karakter. In zijn bouquet heeft hij een licht oxydatieve component als gevolg van de houtrijping.
Colheita

Port van een enkel oogstjaar dat verplicht staat aangegeven op het etiket. Colheita's zijn oude wijnen die lang op hout rijpen en pas gebotteld worden wanneer ze op de markt komen. Ze rijpen tenminste zeven jaar, wat ze een lichte kleur geeft en een complexe, zachte smaak met kruidigheid en impressies van gedroogde vruchten.