Michael Bublé en De Veehandel

Restaurant De Veehandel, Lange Lobroekstraat 61, Antwerpen
Eten/Drinken: Cijfer 8/8
Bediening:
Sfeer: Klassiek
Prijs: Niet goedkoop, wel lekker




Beschrijving:

Een half jaar geleden heb ik van mijn Lief concertkaartjes cadeau gekregen voor één van mijn favoriete artiesten: Michael Bublé. En na lang wachten was het gisteren dan zover; Michael Bublé live in concert in Het Sportpaleis te Antwerpen. Lekker een middagje vrij genomen zodat we op tijd naar Antwerpen konden vertrekken, je weet immers maar nooit met het spits verkeer. Anderzijds zou het natuurlijk ook een excuus kunnen zijn om weer eens lekker te gaan eten in het Antwerps ‘Meat District’ nabij Het Sportpaleis. Immers, met de huidige Sonja Bakker lifestyle heb je zo af en toe wel eens behoefte aan een fatsoenlijk stuk vleeSCH. Anyway, ik had al heel lang een restaurantje op mijn verlanglijst staan: De Veehandel. Net als Den Abattoir (twee deuren verderop) recht tegenover het slachthuis, dus dicht bij de bron zullen we maar zeggen. Het feit dat men hier een shuttle dienst biedt - dat wil zeggen je parkeert je auto voor de deur, eet een lekker hapje en laat je vervolgens door een bus bij Het Sportpaleis afzetten én later weer ophalen – bleek overigens een welkome ‘pré’ voor mijn toch al aanwezige wens om hier eens te gaan eten. En aldus geschiedde….
Rond de klok van Zes arriveren wij bij De Veehandel. Twee of drie tafeltjes zijn reeds bezet dus we zijn in elk geval niet de eerste. Binnen een half uur na onze komst zit het restaurant overigens ram- en ramvol en ook hier zie ik weer diverse mensen die dezelfde wens hadden als ik, teleurgesteld de zaak verlaten. Helaas, geen plek. Hetzelfde schouwspel voltrok zich ook bij mijn bezoek aan Den Abattoir enige tijd terug. Goed, wat eten we vandaag? VleeSCH natuurlijk. Onder het mom van “Hoe kun je anders op een goede manier restaurants vergelijken” zal het voor u allang geen verrassing meer zijn dat ik voor het bekende recept ga: Filet Pure Béarnaise met frieten en salade. Als aperitiefhapje nemen wij een portie “Ribbekes”. Dit blijken heerlijke, haast krokant geroosterde spare ribbetjes te zijn die vergezeld worden van een zoet/pittige chilisaus. Lekkere combi! Omdat in de afgelopen weken van al dat geportioneer mijn maag toch wel wat verkleind is heb ik na een paar van die ribbekes al het gevoel dat ik voldoende gegeten heb. En wat nu voor mij juist de kracht achter het Sonja Bakkeren is, is dat je op dat moment ook moet stoppen met eten. Ja, maar nu even niet! Het eten moet immers nog beginnen. Een perfect uitziende ossenhaas van minstens 300gr. wordt geserveerd. Deze blijkt ook uitstekend gebakken. En de smaak? Meer dan in orde. Ze gebruiken hier overigens Limousin vlees, van een specifiek Frans koeienras uit het midden van Frankrijk. Een zeer positieve bijkomstigheid is dat deze chef van wanten weet met zijn sauzen. Een perfect zachte, luchtige béarnaise en een prachtige stijve maar toch lichte mayonaise die beiden echt uitstekend smaken. We hebben een en ander weggespoeld met een flaske rode Bourgogne van het inmiddels bekende huis Louis Latour. Man wat een feest na een paar weken hongerlijden (met zo af ten toe een lichte zonde natuurlijk, haha). Natuurlijk ben ik me ervan bewust dat dit soort festijnen nu juist de oorzaak zijn van de noodzaak voor mij om te Bakkeren, maar zo af en toe moet dit toch kunnen? Een nagerecht zit er ook echt niet meer in, dat moge duidelijk zijn. Nee hoor, koffie volstaat.
Na het voldoen van de rekening staan we nog lekker buiten een sigaretje te roken als de bus er al aankomt. Deze brengt ons netjes tot voor de ingang van Het Sportpaleis, alwaar een enorme mensenmassa probeert om binnen te komen. We voegen ons er maar tussen, go with the flow en hup, voordat we het weten zijn we binnen. Jasje weggehangen, plaatsje opgezocht, laat het feest maar beginnen! Het voorprogramma bestaat uit Naturally 7, een groep heren uit New York die dingen kunnen met hun stem die ik nooit voor mogelijk had gehouden. Van drummen tot electrische gitaren, alles met de stembandjes. Hilarisch gewoon. De hoofdact van vanavond, de reden eigenlijk dat we uberhaubt de deur uit zijn gegaan, is in één woord samen te vatten: fantastisch! Wát een stem, wát een grapjas, wát een band. Alles echt helemaal top. Entertainment van de bovenste plank. Smaken verschillen natuurlijk, maar ik heb hier echt enorm van genoten. Een hele dikke zoen voor mijn Lief van wie ik de kaartjes cadeau heb gekregen! Bedankt voor de top avond.

Giro d'Italia..... La Dolce Vita

Restaurant La Dolce Vita, Kanaalstraat 1a, Son
Eten/Drinken: Cijfer 8/10
Bediening: Hectisch (italiaans!) maar wel professioneel
Sfeer: Modern mediterraan, strak ingericht.
Prijs: Goed in verhouding met de (hoge) kwaliteit.



Beschrijving:
Giro d’Italia, een flink een rondje fietsen door Italie. Daar gaat het in dit verhaal echter niet over. We gaan niet fietsen, maar drinken. De Giro d’Italia is namelijk ook een jaarlijkse wijnproeverij bij de grootste importeur van Italiaanse wijnen in België, Licata Vini te Diepenbeek (nabij Hasselt). Ondanks het feit dat het niet op de fiets is, maken we toch een rondje door Italie. Je kunt hier namelijk zo’n 300 verschillende wijnen proeven uit alle Italiaanse wijngebieden. Op zondag 21 oktober arriveren wij met een zes personen tellend gezelschap rond 13.30u in Diepenbeek. Ons rondje begint met Prosecco’s en Spumante’s en voert ons via 27 tafels onder andere door Toscane, Piemonte, Sicilie en Lombardia. Het zou te ver gaan om alle proefervaringen hier te beschrijven, dus ik zal mij beperken tot de vermelding dat Italie veel te bieden heeft op wijngebied. Wat opvalt is dat de wijnen over het algemeen jong gedronken worden. Veel ‘bewaarwijnen’ vind je niet, en als je er toch een paar tegenkomt dan blijken deze dermate duur, dat de lol je gauw vergaat. Maar na het proeven van diverse Montepulciano’s, Brunello’s, Montalcino’s en Barolo’s kan met zekerheid gesteld worden dat er absoluut topspul uit het land van de laars komt.
Tussen het proeven van de wijnen door lopen we ook nog even langs het rijkelijk met kazen, worsten en hammen gevulde buffet. Vooral het brood met witte truffelolie vind gretig aftrek bij ons gezelschap, want wordt meerdere keren (door onszelf) aangevuld. Wat een genot!
Als we aan het einde van de proefronde zijn, vullen we – onder het genot van een bakkie ristretto – onze bestellijsten in. En als om 18.00u de proeverij ten einde is, staan buiten de mannen van Superbob klaar om ons veilig naar huis te brengen. Nou ja, naar huis; de dag zal nog afgesloten worden met een diner bij restaurant La Dolce Vita in Son en Breugel. Een in de wijde omgeving als zeer goed bekendstaand restaurant. Jemig, er is hier flink verbouwd sinds ik hier voor het laatst geweest ben. Maargoed dat is dan ook een jaartje of zes, zeven geleden. Onze tafel staat al klaar, we kunnen direct plaatsnemen. Sommigen van ons gezelschap zijn redelijk bekend met deze zaak dus een menukaart krijgen we nooit te zien. Er worden wat zaken besproken die we lekker vinden, en op basis hiervan wordt een menu samengesteld. We beginnen met een klassieker: Ravioli met wat zoute boter en verse truffel. Een genot. Perfecte versgemaakte deegkussentjes en de goddelijke smaak van truffel stemmen mij gelukkig. Hierna volgen twee zeetongfilets met spaghetti, knoflook en peperoncino. Pittig en vol smaak. Als derde gerecht genieten we van een lamsrackje vergezeld van linguini met truffel en ganzenlever. Leek mij op het eerste gezicht gewaagd, maar blijkt een briljante combi. Bij de verschillende gerechten drinken we wederom fantastische wijnen, waaronder een magnum fles Caia Rossa, die één van de heren vanmiddag zelf op de proeverij heeft gekocht. Gelukkig vind de eigenaar van La Dolce Vita dat geen probleem. Inmiddels is de avond al ver gevorderd en omdat er de volgende ochtend toch weer gewerkt moet worden, maken we een eind aan deze letterlijk smaakvolle dag. Het is niet echt een Sonja Bakker dag geweest, maarja, het was wel fantastisch!

Sneak preview...I

Nee, helaas nog geen nieuwe foto's gemaakt... Maar het volledig vernieuwde Restaurant van Dijk is een bezoek meer dan waard. Nog een beetje schilderen en timmeren en dan is dit gezelligheidsparadijs helemaal af. De ondernemende horeca familie van Dijk bruist van de nieuwe ideeën. Nog veel concepten, echter de prachtige en benodigde faciliteiten bieden alle mogelijkheden. Van dijk heeft natuurlijk al jaren patent op het mooiste stekje van de vismarkt. Dit hebben ze dan nu ook helemaal waar gemaakt. Ik zal er binnenkort een uitgebreid artikel overschrijven. Maar dat pas nadat we het hele concept volledig hebben getest !

Beste Eetclub.com Goldmembers, You've got mail! Van Dijk geeft ons de gelegenheid om een van zijn concepten te proberen, een beter testpanel kan je natuurlijk niet hebben :). Heb je geen mail ontvangen en denk je wel te behoren tot de exclusieve Eetclub.com Goldmembers, mail dan direct!!

I am the great Quornholio

Wees niet bang, ik ga het hier niet hebben over de legendarische scene uit 'Beavis & Butthead'. En evenmin zal ik trachten om een collega redacteur aan te zetten tot minstens net zo hilarische imitaties. Vandaag zal ik wat schrijven over een voor mij compleet nieuwe eet ervaring: Vegetarisch VleeSCH!

Ziet u, ook ik ben kort geleden gevallen voor de charmes van Sonja. Sonja Bakker, welteverstaan. De donkere dagen komen er immers weer aan en ik moest tot mijn spijt constateren dat ik niet meer in mijn smoking paste. Daar waar ik mij altijd enorm heb afgezet tegen het afwegen van eten en niet in de laatste plaats van vleeSCH (75 gram kom op! Dat deed ik voorheen op mijn boterham!), daar kan ik nu zeggen dat het eigenlijk allemaal best wel meevalt. De eerste 3 kilootjes zijn eraf en dat was dan ook nodig.

Vanavond stond een vleesvervanger op het menu. Enigszins sceptisch heb ik afgelopen zaterdag dus een verpakking "Quorn Steak met peper" tussen de boodschappen in mijn winkelwagentje verstopt. Bang om bekenden tegen te komen in de supermarkt denk ik. Verder vandaag de dagelijkse aardappels (nog zo'n Sonja Bakker ding wat ik niet gewend was!) en andijvie erbij. En wat doe je als je aardappels en andijvie tegelijk moet eten? Juist! Daar maak je stamppot van. Tijdens het bakken van mijn vegetarische creatie ruikt het eigenlijk al verrassend lekker in de keuken. Dat geeft goede hoop. Als alles op het bord ligt ziet het er ook gewoon smakelijk uit. "Maar het is vegetarisch!" zegt het duiveltje op mijn schouder. "Niet aan denken, 't is vast erg lekker" roept het engeltje er bovenuit. Vol verwachting klopt mijn hart; ik ga beginnen met eten. De verhoudingen van de stamppot zijn wat anders dan gewoonlijk, maar daar smaakt 'ie zeker niet minder om. En mijn Quorn? Ik begin met een heel klein hapje. Hm, smaakt niet verkeerd eigenlijk. De textuur lijkt in de verste verte niet op vlees (goedkope diepvrieshamburgers uitgezonderd), maar dit valt absoluut niet tegen! De smaak is prima. Je moet alleen niet verwachten dat het naar vlees smaakt. Zou ook onzin zijn natuurlijk, dit spul is immers gemaakt voor vegetariërs. Het 'peper' gedeelte mis ik een beetje maar ik ben natuurlijk niet te beroerd om zelf even de molen erbij te pakken. Ik had nooit verwacht dit ooit nog eens te zeggen, maar ik zou het absoluut niet vervelend vinden om dit regelmatig te eten (10 jaar lang één keer per jaar is ook regelmatig natuurlijk). Nee serieus, dit spul is gewoon heel goed te eten en absoluut voor herhaling vatbaar.

Donkere dagen...Deel II, Super Stoofschotel !

Als het goed is dan hebben jullie inmiddels geweldig genoten van een heerlijke uiensoep. Nee? Wat doe je hier dan? Ga die uien snijden en maak die soep! Heb je deze soep wel al gemaakt dan heb ik nu het volgende goddelijk donkere dagen recept. Het is iets meer werk, maar het resultaat mag er dan ook zijn. Dit is voor de eetclub een van de favorieten bij gezelschappen van meer dan 8 personen. Lekker makkelijk, alles voorbereiden en hoeft alleen nog even in de oven. De onderstaande boodschappenlijst is voor 4 goede eters. Vergis je niet, het lijkt relatief weinig na bereiding, maar het is een machtig goedje. Ok, we gaan naar de supermarkt en kopen;

• 3 flesjes donkere (dubbel) trappist naar keuze
• Slagroom (500ml)
• Zure room (250ml)
  
• Eieren (2) maar meestal verpakt per 6 ;)
• Rol lekkere roomboter

Dan gaan we naar de slager voor het vlees, hier zijn er een aantal mogelijkheden. Afhankelijk van budget en smaak kies je voor runderlenden tot ossehaaspuntjes. Ik hoef jullie niet uit te leggen dan de lenden beduidend langer op het vuur moeten dan de ossehaaspuntjes. Welk vlees je ook kiest, neem voor 4 personen 750 gr. Hup, actie in dat lijf en op naar de groenteboer met de volgende lijst;

• 1 flinke prei (we gebruiken straks alleen het wit, dus veel wit en weinig groen)
• verse knoflook
• tijm
• peterselie
  
• Bosje bosui
• twee doosjes champignons
• 800 gr lekkere aardappelen (rode zijn een leuke variatie)

Nu naar huis en piepers jassen, in kleine blokjes, dan zijn ze sneller gaar, en we gaan ze toch pureren. Piepers met wat zout op het vuur in een ruime pan. Zoek een flinke braadpan en braad het vlees even lekker aan. Voeg nu de in ringen gesneden prie (alleen het witte gedeelte) en de geperste knoflook toe en roerbak dit tot de prei mooi glazig is.
Als het goed is dan zijn de aardappelen nu gaar en kunnen we de volgende ingrediënten toevoegen; minimaal 150gr geraspte parmazaan, beker slagroom, geperste knof, klomp roomboter en wat zure room. Prakken maar totdat er een erg romige puree ontstaat. Zet de oven maar alvast aan op 210c. Terug naar het vlees, de prei is nu mooi glazig en nu kunnen de in plakjes gesneden champignons,de bosui, wat tijm blaadjes en peterselie erbij en dit blussen we af met twee flesjes trappist (Het derde flesje schenk je in een mooi glas en drink je op terwijl je naar het pruttelen kijkt).
Na een halfuur gaat er nog een beker slagroom bij, na het omroeren zeven we dit en scheiden het vlees en groente van de saus. Deze saus gieten we in een ruime pan en laten we inkoken totdat er een lekker dikke jus ontstaat. En met dik bedoel ik ook dik. Even proeven en op smaak brengen met PeZo. Het vlees kan je verdelen over 4 ovenschaaltjes. Hierover gieten we wat van de heerlijk jus en dit dekken we af met de aardappelpuree. Mooi plakje bladerdeeg er overheen, even aandrukken aan randen met een vork en insmeren met een geklopt ei. Deze prachtige pies gaan in de oven totdat het bladerdeeg mooi bruin en krokant is. Smullen maar!